Benedick Starts to Write

(munting silip ng liwanag)

    Sa lahat ng salitang nadinig mo sakin, maaring pagdududa ang laging nasa isip. Ako bay totoo o nagtatago sa mala maskarang kong mga kwento. Ako may humiling na paniwalaan sa bawat nilahad, iyo parin ang pagdududa. Subalit ano man aking sinulat’nilahad, sa bawat titik ay tunay na bloke ng aking pagkatao, buhay at damdamin.
    Kung ako may muling tanungin… kung bakit ikaw?
    Mayroong ilang libong paraan upang sabihin sayong ikaw ay napupusuan.
    Ng gabing iyon, sa mga salitang.
    "Sa mga bagay bagay ay di lahat kailangan nagiisa, sa bawat relasyon, ano man ito, tulad ng mga daliri sila ay nagtutulungan pumulot, sumulat at mangarap. Heto ang mga espasyo sa iyong mga daliri tulad ng akin ay maaring kulang, maituturing na isang kalahati. Minsan ako’y nangarap kumapit sa isang kamay na akala ko’y para sakin, bumuo kami ng pangarap, ngunit sa kasawiang palad namaalam ang aking kalahati. Ano mang nais maabot hiling maratingm, kailangan ng isang katuwang. Aanhin mo nga naman ang solong katanyagan, ang mga gintong nalikom ng tagumpay kung di rin lang ito maiaalay sa iba, sa minamahal.
    Heto ang iyong mga daliri, pag-silay binukas palad mo ay mayroong malaking espasyo, hayaan mong sa sandaling ito ay aking punuan (sabayan ng paghawak sa iyong kamay)
    Heto nga ba ang nawawalang kalahati
    ang tutulung para abutin ang bawat isa
    ang tatamasa ng anumangmagawa ng aking mga kamay, ng aking pinaghirapan
    Ito nga ba ay para sa akin
    and sandalin ito, ito bay totoo
    ikaw nga ba ay para sa akin
    Bakit ka dumating?
    maari bang hindi ito para aking angkinin
    pero salamat
    dahil nalaman kong buhay parin ang aking pangarap
    na mayroong isang tulad mo sa isang buhay

    (ang hindi mo narinig, ang hindi ko nasambit)
    na sana ikw yon
    na sanay ikaw ang bubuo saking pagkatao
    na ako ang bubuo sa pagkatao mo
    na sanay ikay nakilala ng maaga
    na totoo ang sandaling ito
    na ikaw at ako
    magkahawak hanggang bukas, sumunod
    magpakailanman………………

[August 20, 2007 | Evening]

To the woman that broke my heart

I am your lover and loving you was my ultimate, and all those fancy fairy tales found in Filipinos pocketbooks, with all the ups and downs, those cheesy words that can make one’s heart giggle and drama worth more than a drop of tear.

You are my Helen, as i am Paris. The ancient lore tells of Troy’s fall, hero’s feats, adventures, and love, it was a masterpiece. It would be me, it would be you, we could have been the character of this story, we could have chosen love over fame and power, defy the different deities and rewrite the Iliad itself. what would’ve happen if i had chosen power over love, fame over passion, but i am no historian yet i have an entire lifetime to ponder, if those path i walked with you was in vain.

Helen,

Yes I’ve been wrong, wronged and broken, you who i loved so much how could you have forsaken me.Whilst i choose to be blind and whisk away facts that would put doubt on you. You asked for trust, cried in my arms for understanding, fail me.

This is my story and my truth,

And finally yes i am your lover and loving you was my sacrifice, my ultimate.

[April 30, 2007 | Morning]